| Tommy Robredo |

Tommy Robredo podczas Australian Open 2006 |
| Państwo |
Hiszpania |
| Miejsce zamieszkania |
Barcelona, Hiszpania |
| Data urodzenia |
1 maja 1982 |
| Miejsce urodzenia |
Hostalric, Hiszpania |
| Wzrost |
180 cm |
| Waga |
75 kg |
| Gra |
praworęczny |
| Status profesjonalny |
1998 |
| Zakończenie kariery |
aktywny |
| Trener |
Jose Clavet |
|
Gra pojedyncza
|
| Wygrane turnieje |
7 |
| Najwyżej w rankingu |
5 (28 sierpnia 2006) |
| Australian Open |
QF (2007) |
| Roland Garros |
QF (2003, 2005, 2007) |
| Wimbledon |
3R (2003) |
| US Open |
4F (2001, 2004, 2005, 2006) |
|
Gra podwójna
|
| Wygrane turnieje |
2 |
| Najwyżej w rankingu |
30 (27 września 2004) |
| Australian Open |
QF (2003) |
| Roland Garros |
1R (2003) |
| Wimbledon |
1R (2002-2007) |
| US Open |
SF (2004) |
| Strona internetowa |
Tommy Robredo Garces (ur. 1 maja 1982 w Hostalric), tenisista hiszpański, zdobywca Pucharu Davisa.
Treningi tenisowe rozpoczął jako 5-latek pod kierunkiem ojca. W 1998 wygrał nieoficjalne mistrzostwa świata juniorów Orange Bowl na Florydzie (w kategorii do lat 16), a w 2000 był najlepszym juniorem w Hiszpanii oraz finalistą gry pojedynczej juniorów French Open (przegrał z Paulem-Henri Mathieu). Oficjalnie jako zawodowiec debiutował w 1998, rok później zaliczając pierwszy występ w turnieju rangi ATP Tour - doszedł do III rundy imprezy w Barcelonie, eliminując dwóch znanych rywali, Włocha Sanguinettiego i Rosjanina Safina. W 2000 udanie rywalizował w cyklu challengerów. W 2001 był w IV rundzie French Open (przegrał z Kafelnikowem) i US Open (pokonał Juana Carlosa Ferrero, odpadł z Roddickiem), po raz pierwszy osiągnął finał turnieju ATP Tour (przegrał w Casablance z Guillermo Cañasem), a w lipcu świętował pierwsze zwycięstwo, pokonując w finale w Sopocie rodaka Alberta Portasa 1:6, 7:5, 7:6. Sezon 2001 zakończył w czołowej trzydziestce rankingu światowego.
Na kolejny finał turniejowy czekał do 2003 (w 2002 cztery razy przegrywał w półfinałach), a drugie turniejowe zwycięstwo odniósł w 2004, pokonując w finale w Barcelonie w pięciu setach Argentyńczyka Gastóna Gaudio. W 2003 Robredo doszedł do ćwierćfinału French Open, pokonując m.in. Lleytona Hewitta i Gustavo Kuertena, a przegrywając z obrońcą tytułu Albertem Costą. Ponownie do ćwierćfinału w Paryżu doszedł w 2005. Sezon 2004 zakończył na 11. miejscu w rankingu światowym, a w maju 2006, po kolejnym finale w Barcelonie (przegranym do Nadala) awansował po raz pierwszy w karierze do czołowej dziesiątki klasyfikacji ATP. W maju 2006 wygrał także pierwszy turniej ATP Masters Series - German Open w Hamburgu (w finale z Czechem Radkiem Štěpánkiem). 5 sierpnia 2007 roku wygrał w finale Orange Prokom Open z José Acasuso 7/5 6/0. Było to jego drugie zwycięstwo w tych rozgrywkach (poprzednie w 2001 roku).
Jako deblista do maja 2006 może pochwalić się jednym wygranym turniejem, trzema finałami, półfinałem wielkoszlemowego US Open 2004 (w parze z Rafaelem Nadalem) oraz 30. miejscem w rankingu światowym (z września 2004). Zarobki Robredo przekroczyły trzy i pół miliona dolarów. Jest graczem praworęcznym, preferującym nawierzchnię ziemną (chociaż gra dość skutecznie także na trawie), a za swoje najlepsze uderzenie uważa forhend. W Pucharze Davisa debiutował w 2002, w ćwierćfinale z USA ulegając Roddickowi (mecz z Jamesem Blake'm nie został dokończony). W 2004 miał udział w zdobyciu Pucharu Davisa przez Hiszpanię, zdobywając m.in. cenny punkt singlowy w I rundzie z Czechami (pokonał Štěpánka). W finale Pucharu Davisa 2004 został wystawiony do debla z Juanem Carlosem Ferrero; Hiszpanie przegrali zdecydowanie ten mecz z Bobem i Mikiem Bryanami, ale trofeum i tak przypadło ekipie europejskiej, dla której punkty zdobywali Rafael Nadal i Carlos Moyà. Robredo wystąpił ponadto na igrzyskach olimpijskich w Atenach w 2004, dochodząc do III rundy (1/8 finału). Pokonał m.in. Francuza Santoro, a uległ Czechowi Berdychowi. Barw narodowych bronił również w Drużynowym Pucharze Świata.
edytuj Gra pojedyncza (7)
| Legenda |
| Wielki Szlem (0) |
| Tennis Masters Cup (0) |
| ATP Masters Series (1) |
| ATP Tour (6) |
| Lp. |
Rok |
Turniej |
Finalista |
Wynik |
| 1. |
2001 |
Sopot |
Albert Portas |
1-6, 7-5, 7-6(2) |
| 2. |
2004 |
Barcelona |
Gastón Gaudio |
6-3, 4-6, 6-2, 3-6, 6-3 |
| 3. |
2006 |
Hamburg |
Radek Štěpánek |
6-1, 6-3, 6-3 |
| 4. |
2006 |
Båstad |
Nikołaj Dawydienko |
6-2, 6-1 |
| 5. |
2007 |
Sopot |
José Acasuso |
7-5, 6-0 |
| 6. |
2007 |
Metz |
Andy Murray |
0-6, 6-2, 6-3 |
| 7. |
2008 |
Båstad |
Tomáš Berdych |
6-4, 6-1 |
edytuj Gra podwójna (2)
Finały turniejowe:
- gra pojedyncza:
- 2001 Casablanca
- 2003 Stuttgart (korty ziemne)
- 2005 Estoril
- 2006 Barcelona
- 2007 Auckland, Pekin
- 2008 Warszawa
- gra podwójna:
edytuj Linki zewnętrzne
|