| Pete Sampras |
 |
| Państwo |
Stany Zjednoczone |
| Miejsce zamieszkania |
Los Angeles |
| Data urodzenia |
12 sierpnia 1971 |
| Miejsce urodzenia |
Waszyngton |
| Wzrost |
185 cm |
| Masa ciała |
77 kg |
| Gra |
praworęczna |
| Status profesjonalny |
1988 |
| Zakończenie kariery |
2002 |
| Trener |
Paul Annacone |
|
Gra pojedyncza
|
| Wygrane turnieje |
64 |
| Najwyżej w rankingu |
1 (12 kwietnia 1993) |
| Australian Open |
W (1994, 1997) |
| Roland Garros |
SF (1996) |
| Wimbledon |
W (1993 - 1995, 1997 - 2000) |
| US Open |
W (1990, 1993, 1995 - 1996, 2002) |
|
Gra podwójna
|
| Wygrane turnieje |
2 |
| Najwyżej w rankingu |
27 (12 lutego 1990) |
| Strona internetowa |
Pete Sampras (ur. 12 sierpnia 1971 w Waszyngtonie) - tenisista amerykański, pochodzenia greckiego, uważany za najwybitniejszego gracza w historii tenisa, 14-krotny zwycięzca turniejów wielkoszlemowych w grze pojedynczej.
Dominował w tenisie męskim w latach 90.; w 1993 został po raz pierwszy liderem rankingu światowego i aż do 1998 regularnie kończył sezony na pozycji nr 1. Pierwszy turniej wielkoszlemowy wygrał w 1990, pokonując w finale US Open Agassiego; ten sam zawodnik był przeciwnikiem Samprasa w jego ostatnim finale – także na US Open, w 2002. Również ten pojedynek, podobnie jak większość ze spotkań z Agassim (swoim największym rywalem w okresie dominacji), wygrał Sampras. Finał US Open 2002, rozegrany we wrześniu 2002, okazał się ostatnim meczem w karierze zawodniczej Pete Samprasa, który po wielomiesięcznym namyśle (i licznych spekulacjach medialnych) ogłosił zakończenie kariery w dniu inauguracji kolejnej edycji US Open, 25 sierpnia 2003.
Największe sukcesy przyniósł Samprasowi turniej wimbledoński; Amerykanin wygrał tu aż siedem razy, pozostając niepokonanym w latach 1993-1995 i 1997-2001. Przejął od Beckera przydomek Króla kortu centralnego na Wimbledonie (aktualnie ten przydomek należy do Szwajcara, Rogera Federera). Odnosił sukcesy także w Australian Open (dwie wygrane), natomiast bez powodzenia startował na kortach Rolanda Garrosa; jego wielkim celem było zwycięstwo na paryskiej mączce, czego najbliższy był w 1996, kiedy uległ w półfinale Kafelnikowowi (późniejszemu triumfatorowi). Na kortach o nawierzchni ziemnej odnosił sukcesy rzadko, chociaż wygrał m.in. prestiżowy turniej Italian Open na kortach Foro Italico w Rzymie (1994).
W latach 1990-2000 regularnie kwalifikował się do turnieju Masters, za każdym razem awansując co najmniej do półfinału. Wygrywał Masters pięciokrotnie (1991, 1994, 1996, 1997, 1999).
Największe sukcesy odnosił – jako zawodnik o znakomitym serwisie (zarówno pierwszym, jak i drugim) oraz bardzo dobrym woleju – na nawierzchni trawiastej, a także na nawierzchni betonowej. Dysponował jednym z najlepszych forhendów zagrywanych w biegu w historii.
W 1992 zdobył wraz z reprezentacją USA Puchar Davisa; w meczu finałowym przeciwko Szwajcarii został wystawiony jedynie do gry podwójnej, zdobył punkt w parze z Johnem McEnroe, pokonując Rosseta i Hlaska w pięciu setach. Ponownie przyczynił się do sukcesu USA w Pucharze Davisa w 1995, w finale z Rosją pokonał w Moskwie Andrieja Czesnokowa w pięciu setach.
W 2007 Pete Sampras został wpisany na listę Międzynarodowej Galerii Sław Tenisa(International Tennis Hall Of Fame).
edytuj Zwycięstwa turniejowe (66)
edytuj Gra pojedyncza (64)
| Lp |
Rok |
Turniej |
Finalista |
Wynik |
| 1. |
1990 |
Filadelfia, USA |
Andrés Gómez |
7-6, 7-5, 6-2 |
| 2. |
1990 |
Manchester, Wielka Brytania |
Gilad Bloom |
7-6, 7-6 |
| 3. |
1990 |
US Open, Nowy Jork, USA |
Andre Agassi |
6-4, 6-3, 6-2 |
| 4. |
1990 |
Puchar Wielkiego Szlema, Monachium, Niemcy |
Brad Gilbert |
7-5, 7-6, 7-5 |
| 5. |
1991 |
Los Angeles, USA |
Brad Gilbert |
6-2, 6-7, 6-3 |
| 6. |
1991 |
Indianapolis, USA |
Boris Becker |
7-6, 3-6, 6-3 |
| 7. |
1991 |
Lyon, Francja |
Olivier Delaître |
6-1, 6-1 |
| 8. |
1991 |
Frankfurt, Niemcy |
Jim Courier |
3-6, 7-6, 6-3, 6-4 |
| 9. |
1992 |
Filadelfia, USA |
Amos Mansdorf |
6-1, 7-6, 2-6, 7-6 |
| 10. |
1992 |
Kitzbühel, Austria |
Alberto Mancini |
6-3, 7-5, 6-3 |
| 11. |
1992 |
Cincinnati, USA |
Ivan Lendl |
6-3, 3-6, 6-3 |
| 12. |
1992 |
Indianapolis, USA |
Jim Courier |
6-4, 6-4 |
| 13. |
1992 |
Lyon, Francja |
Cédric Pioline |
6-4, 6-2 |
| 14. |
1993 |
Sydney, Australia |
Thomas Muster |
7-6, 6-1 |
| 15. |
1993 |
Miami, USA |
MaliVai Washington |
6-3, 6-2 |
| 16. |
1993 |
Tokio, Japonia |
Brad Gilbert |
6-2, 6-2, 6-2 |
| 17. |
1993 |
Hongkong, Chiny |
Jim Courier |
6-3, 6-7, 7-6 |
| 18. |
1993 |
Wimbledon, Londyn, Wielka Brytania |
Jim Courier |
7-6, 7-6, 3-6, 6-3 |
| 19. |
1993 |
US Open, Nowy Jork, USA |
Cédric Pioline |
6-4, 6-4, 6-3 |
| 20. |
1993 |
Lyon, Francja |
Cédric Pioline |
7-6, 1-6, 7-5 |
| 21. |
1993 |
Antwerpia, Belgia |
Magnus Gustafsson |
6-1, 6-4 |
| 22. |
1994 |
Sydney, Australia |
Ivan Lendl |
7-6, 6-4 |
| 23. |
1994 |
Australian Open, Melbourne, Australia |
Todd Martin |
7-6, 6-4, 6-4 |
| 24. |
1994 |
Indian Wells, USA |
Petr Korda |
4-6, 6-3, 3-6, 6-3, 6-2 |
| 25. |
1994 |
Miami, USA |
Andre Agassi |
5-7, 6-3, 6-3 |
| 26. |
1994 |
Osaka, Japonia |
Lionel Roux |
6-2, 6-2 |
| 27. |
1994 |
Tokio, Japonia |
Michael Chang |
6-4, 6-2 |
| 28. |
1994 |
Rzym, Włochy |
Boris Becker |
6-1, 6-2, 6-2 |
| 29. |
1994 |
Wimbledon, Londyn, Wielka Brytania |
Goran Ivanišević |
7-6, 7-6, 6-0 |
| 30. |
1994 |
Antwerpia, Belgia |
Magnus Larsson |
7-6, 6-4 |
| 31. |
1994 |
Frankfurt, Niemcy |
Boris Becker |
4-6, 6-3, 7-5, 6-4 |
| 32. |
1995 |
Indian Wells, USA |
Andre Agassi |
7-6, 7-5, 6-2 |
| 33. |
1995 |
Queen's Club, Londyn, Wielka Brytania |
Guy Forget |
7-6, 7-6 |
| 34. |
1995 |
Wimbledon, Londyn, Wielka Brytania |
Boris Becker |
6-7, 6-2, 6-4, 6-2 |
| 35. |
1995 |
US Open, Nowy Jork, USA |
Andre Agassi |
6-4, 6-3, 4-6, 7-5 |
| 36. |
1995 |
Paryż, Francja |
Boris Becker |
7-6, 6-4, 6-4 |
| 37. |
1996 |
San José, USA |
Andre Agassi |
6-2, 6-3 |
| 38. |
1996 |
Memphis, USA |
Todd Martin |
6-4, 7-6 |
| 39. |
1996 |
Hongkong, Chiny |
Michael Chang |
6-4, 3-6, 6-4 |
| 40. |
1996 |
Tokio, Japonia |
Richey Reneberg |
6-4, 7-5 |
| 41. |
1996 |
Indianapolis, USA |
Goran Ivanišević |
7-6, 7-5 |
| 42. |
1996 |
US Open, Nowy Jork, USA |
Michael Chang |
6-1, 6-4, 7-6 |
| 43. |
1996 |
Bazylea, Szwajcaria |
Hendrik Dreekmann |
7-5, 6-2, 6-0 |
| 44. |
1996 |
Hanower, Niemcy |
Boris Becker |
3-6, 7-6, 7-6, 6-7, 6-4 |
| 45. |
1997 |
Australian Open, Melbourne, Australia |
Carlos Moyà |
6-2, 6-3, 6-3 |
| 46. |
1997 |
San José, USA |
Greg Rusedski |
3-6, 5-0 krecz |
| 47. |
1997 |
Filadelfia, USA |
Patrick Rafter |
5-7, 7-6, 6-3 |
| 48. |
1997 |
Wimbledon, Londyn, Wielka Brytania |
Cédric Pioline |
6-4, 6-2, 6-4 |
| 49. |
1997 |
Cincinnati, USA |
Thomas Muster |
6-4, 6-4, 6-3 |
| 50. |
1997 |
Puchar Wielkiego Szlema, Monachium, Niemcy |
Patrick Rafter |
6-2, 6-4, 7-5 |
| 51. |
1997 |
Paryż, Francja |
Jonas Björkman |
6-3, 4-6, 6-3, 6-1 |
| 52. |
1997 |
Hanower, Niemcy |
Jewgienij Kafielnikow |
6-3, 6-2, 6-2 |
| 53. |
1998 |
Filadelfia, USA |
Thomas Enqvist |
7-5, 7-6 |
| 54. |
1998 |
Atlanta, USA |
Jason Stoltenberg |
6-7, 6-3, 7-6 |
| 55. |
1998 |
Wimbledon, Londyn, Wielka Brytania |
Goran Ivanišević |
6-7, 7-6, 6-4, 3-6, 6-2 |
| 56. |
1998 |
Wiedeń, Austria |
Karol Kučera |
6-3, 7-6, 6-1 |
| 57. |
1999 |
Queen's Club, Londyn, Wielka Brytania |
Tim Henman |
6-7 6-4 7-6 |
| 58. |
1999 |
Wimbledon, Londyn, Wielka Brytania |
Andre Agassi |
6-3, 6-4, 7-5 |
| 59. |
1999 |
Los Angeles, USA |
Andre Agassi |
7-6, 7-6 |
| 60. |
1999 |
Cincinnati, USA |
Patrick Rafter |
7-6 6-3 |
| 61. |
1999 |
Hanower, Niemcy |
Andre Agassi |
6-1, 7-5, 6-4 |
| 62. |
2000 |
Miami, USA |
Gustavo Kuerten |
6-1, 6-7, 7-6, 7-6 |
| 63. |
2000 |
Wimbledon, Londyn, Wielka Brytania |
Patrick Rafter |
6-7, 7-6, 6-4, 6-2 |
| 64. |
2002 |
US Open, Nowy Jork |
Andre Agassi |
6-3, 6-4, 5-7, 6-4 |
edytuj Gra podwójna (2)
|
| Legenda |
| Wielki Szlem (14) |
| Tennis Masters Cup (5) |
| ATP Masters Series (11) |
| ATP Tour (34) |
|
edytuj Linki zewnętrzne
|