| Marat Safin |
 |
| Państwo |
Rosja |
| Miejsce zamieszkania |
Monte Carlo |
| Data urodzenia |
27 stycznia 1980 |
| Miejsce urodzenia |
Moskwa |
| Wzrost |
193 cm |
| Waga |
88 kg |
| Gra |
praworęczny |
| Status profesjonalny |
1997 |
| Zakończenie kariery |
aktywny |
| Trener |
Hernan Gumy |
|
Gra pojedyncza
|
| Wygrane turnieje |
15 |
| Najwyżej w rankingu |
1 (20 listopada 2000) |
| Australian Open |
W (2005) |
| Roland Garros |
SF (2002) |
| Wimbledon |
SF (2008) |
| US Open |
W (2000) |
|
Gra podwójna
|
| Wygrane turnieje |
2 |
| Najwyżej w rankingu |
71 (22 kwietnia 2002) |
| Australian Open |
1R (2000) |
| Roland Garros |
1R (2001) |
| Wimbledon |
3R (2001) |
| US Open |
- |
| Strona internetowa |
Marat Safin (ur. 27 stycznia 1980 w Moskwie) - tenisista rosyjski pochodzenia tatarskiego, zwycięzca wielkoszlemowych US Open 2000 i Australian Open 2005, były lider rankingu tenisistów ATP, zdobywca Pucharu Davisa w latach 2002 i 2006.
Po raz pierwszy dał się efektownie poznać kibicom tenisa w 1998, kiedy awansował z eliminacji do turnieju głównego French Open i odniósł zwycięstwa nad Agassim i Kuertenem (obrońcą tytułu); przegrał dopiero w 1/8 finału z Francuzem Pioline. Największym sukcesem Safina jest wygrana w wielkoszlemowym US Open w 2000 – w finale pokonał Amerykanina Samprasa. W styczniu 2005 po raz drugi triumfował w Wielkim Szlemie – w Australian Open pokonał w półfinale zdecydowanego faworyta do końcowego triumfu Federera, a w finale reprezentanta gospodarzy Hewitta.
Ponadto wielokrotnie dochodził do finałów, w tym wielkoszlemowego Australian Open w 2002 (przegrał ze Szwedem Johanssonem) i 2004 (przegrał ze Szwajcarem Federerem). W 2000 przez kilka miesięcy był liderem rankingu światowego, dopiero w turnieju Masters przegrał rywalizację z Kuertenem o pozycję lidera rankingu na koniec sezonu. W 2002 wraz z reprezentacją narodową zdobył Puchar Davisa. Sukces ten powtórzył w roku 2006.
W styczniu 2007 doszedł do trzeciej rundy Australian Open, pokonany przez Andy'ego Roddicka w czterech setach. Wystartował w Pucharze Davisa przeciwko drużynie Chile. Pokonał Nicolasa Massu, a uległ Fernando Gonzalezowi. Awansował do ćwierćfinału w San Jose i półfinału w Las Vegas, ale odpadł w pierwszych rundach Indian Wells i Miami. W kilku imprezach na kortach ziemnych znalazł się w drugiej rundzie (m. in. Roland Garros, Monte-Carlo, Hamburg). Był w trzeciej rundzie w Queen's Club oraz na Wimbledonie, gdzie przegrał z Rogerem Federerem. W lipcu był w ćwierćfinałach dwóch amerykańskich turniejów w Los Angeles i Waszyngtonie. Do końca sezonu nie przeszedł drugiej rundy w żadnych zawodach singlowych. W październiku wraz z Dmitrijem Tursunowem wygrał turniej gry podwójnej o Puchar Kremla w Moskwie. W czasie wakacji Safin zmienił trenera. Aleksandra Wołkowa zastąpił Hernan Gumy. Pod koniec sezonu wybrał się wraz z przyjaciółmi w Himalaje.
Po nieudanym początku sezonu 2008 (doszedł maksymalnie do ćwierćfinału w Monachium; nie wygrał trzech meczów z rzędu w jednym turnieju) awansował do półfinału Wimbledonu, ustanawiając swój rekord życiowy w tej odsłonie Wielkiego Szlema. W drugiej rundzie pokonał Novaka Djokovicia w trzech setach, ograł też między innymi Stanislasa Wawrinkę i Feliciano Lopeza.
edytuj Zwycięstwa w turniejach zawodowych
edytuj gra pojedyncza (15)
edytuj gra podwójna (1)
edytuj Linki zewnętrzne
|