|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Współrzędne: 54°11'25" N 16°10'54" E
Koszalin (niem. Köslin, pomor. Kòszalëno) – miasto na prawach powiatu położone w północno-zachodniej Polsce w województwie zachodniopomorskim, drugi ośrodek miejski na Pomorzu Zachodnim. Znajduje się na Pobrzeżu Koszalińskim, w dorzeczu rzeki Dzierżęcinki, 11 km od Morza Bałtyckiego. Siedziba powiatu koszalińskiego. Według danych1 z 31 grudnia 2007 roku, Koszalin liczy 106 376 mieszkańców. Miasto jest ważnym ośrodkiem kulturalnym w regionie. Znajdują się w nim teatry, kina, filharmonia oraz muzea. Jest także siedzibą lokalnych mediów. W Koszalinie znajduje się również siedziba Diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej. Koszalin stanowi ważny węzeł komunikacji pasażerskiej. W mieście znajduje się dworzec autobusowy i kolejowy. Przez miasto prowadzą dwie drogi krajowe: nr 6 i nr 11. Miasto jest także rozwinięte pod względem turystycznympotrzebne źródło. Znajduje się 6 km od jeziora Jamno i w odległości zaledwie 11 km od Bałtyku. W mieście znajduje się wiele hoteli i pensjonatów oraz zabytków.
edytuj HistoriaKoszalin był osiedlem słowiańskim w XII wieku. W 1214 r. książę pomorski Bogusław II nadał wieś Koszalice, koło Góry Chełmskiej (od starożytności, aż do wczesnego średniowiecza będącej miejscem kultu pogańskiego), w ziemi kołobrzeskiej klasztorowi w Białobokach k. Trzebiatowa. W 1248 r. wschodnia część ziemi kołobrzeskiej z Koszalinem przeszła na własność biskupów pomorskich (kamieńskich) dając początek biskupiemu księstwu kamieńskiemu. 23 maja 1266 r. biskup Herman von Gleichen lokował miasto na prawie lubeckim nadając mu okoliczne wsie i liczne przywileje i ustanawiając tu swoją główną rezydencję i stolicę biskupiego księstwa kamieńskiego. Nabywając wieś Jamno (1331), część jeziora Jamno wraz z mierzeją i grodem Unieście (1353) Koszalin uzyskał bezpośredni dostęp do morza uczestnicząc intensywnie w następnych wiekach w handlu morskim jako członek Hanzy. Prowadziło to do zatargów z Kołobrzegiem i Darłowem – m.in. w 1446 doszło do wygranej bitwy z Kołobrzegiem. Zarazy i wojna trzydziestoletnia zmniejszyły znaczenie miasta – w 1535 na dżumę zmarło 1,5 tys. z 2,5 tys. mieszkańców. W 1582 r. ukończono budowę zamku-rezydencji książąt pomorskich. Po wymarciu książąt pomorskich w 1637 r. miasto dostało się w ręce kuzyna Gryfitów Ernesta Bogusława von Croy, a następnie margrabiów brandenburskich. Od tego momentu, aż do 1918 r. Koszalin był uważany za stolicę księstwa kaszubskiego (powiaty koszaliński, kołobrzeski, białogardzki i szczecinecki). Prawie całe miasto spłonęło w pożarze w 1718 r. i od tego czasu miasto rozwijało się bardzo powoli. W XIX wieku Koszalin stał się istotnym centrum handlowym i komunikacyjnym na trasie łączącej Gdańsk ze Szczecinem. W 1816 r. w Koszalinie umieszczono stolicę jednej z trzech rejencji (obok szczecińskiej i stralsundskiej) wchodzącej w skład prowincji pomorskiej państwa pruskiego. W 1859 r. ukończono budowę kolei Koszalin – Stargard jako część linii do Gdańska. W 1890 r. przeniesiono tu Szkołę Kadetów z Chełmna. W latach 1911-1937 działała komunikacja tramwajowa. W 1938 r. z części rejencji koszalińskiej utworzono prowincję Poznań-Prusy Zachodnie z siedzibą w Pile istniejącą do 1945 r. 4 marca 1945 miasto zajęła Armia Czerwona (3 Korpus Pancerny Gwardii generała Aleksego Panfiłowa). Miasto było zburzone w 40%. Jest sprawą dyskusyjną na ile te zniszczenia powstały w wyniku krótkich walk, a na ile w wyniku świętowania zdobycia niemieckiego miasta. W mieście zaczęli osiedlać się Polacy, a do 1947 r. wywieziono niemieckich mieszkańców miasta. Po drugiej wojnie światowej, w wyniku konferencji w Poczdamie, Koszalin znalazł się w Polsce. W 1945 r. władze kilka razy przenosiły siedzibę administracyjną województwa zachodniopomorskiego między Koszalinem i Szczecinem. W 1950 r. podzielono województwo zachodniopomorskie na województwo szczecińskie i województwo koszalińskie. Koszalin był w latach 1950-1975 stolicą "dużego" województwa koszalińskiego (jednego z 17) oraz w latach 1975-1998 siedzibą władz "małego" województwa koszalińskiego (jednego z 49). W wyniku reformy administracyjnej z 1998 Koszalin znalazł się w województwie zachodniopomorskim, mimo że część mieszkańców głównie z Koszalina opowiadała się za utworzeniem województwa środkowopomorskiego (pokrywającego się w części z dawnym woj. koszalińskim istniejącego w latach 1950-1975). Na mariaż z Koszalinem nie chciało się jednak zgodzić wielu mieszkańców Słupska, Lęborka i Bytowa, którzy swe szanse upatrywali w województwie pomorskimpotrzebne źródło. Pod koniec 2003 r. zakończył się proces zbierania podpisów pod obywatelskim projektem ustawy w sprawie utworzenia województwa środkowopomorskiego, a 18 marca 2004 w Sejmie RP odbyło się pierwsze czytanie tegoż projektu. Decyzją posłów projekt skierowany został do Komisji Administracji i Spraw Wewnętrznych oraz Komisji Samorządu Terytorialnego i Polityki Regionalnej. edytuj Architekturaedytuj ZabytkiCały obszar Starego Miasta został wpisany do rejestru zabytków[1]. Zabytki Koszalina znajdują się na Europejskim Szlaku Gotyku Ceglanego. Lista zabytków chronionych prawem:
Obiekty historyczne w mieście:
edytuj Miejsca pamięci narodowej
edytuj GeografiaMiasto położone jest na Pobrzeżu Koszalińskim, a dokładnie znajduje się na styku granic trzech mezoregionów: Wybrzeża Słowińskiego, Równiny Białogardzkiej i Równiny Słupskiej. Koszalin jest największym miastem Pomorza Środkowego, będącego częścią Pomorza Zachodniego. Prawie 50% powierzchni miasta zajmują tereny zielone: Park im. Książąt Pomorskich, Las komunalny na masywie Góry Chełmskiej, Las Bukowy, Jezioro Lubiatowskie z ścisłym rezerwatem przyrody, rezerwat glebowy Bielica, zespół przyrodniczo-krajobrazowy Dolina Grabowa i wiele innych mniejszych parków i terenów zielonych. W granicach administracyjnych miasta w 2005 roku1 powierzchnia lasów wynosiła 3 393 ha, a użytków rolnych 2 119 ha. W okolicach Koszalina występują złoża surowców mineralnych takich jak: gaz ziemny, ropa naftowa, borowina, solanka oraz kreda jeziorna. Dzielnice i inne osiedla w Koszalinie: 4 marca, Akademickie, Kędzierzyn, Kretomino, Przylesie, Unii Europejskiej, Zagórzyno, Za Murem. Dawne osady i wsie stanowiące części miasta: Chełmoniewo, Dzierżęcino, Lubiatowo, Raduszka, Sarzyno, Wilkowo, Żabowo[4] edytuj Demografia
edytuj Klimat
edytuj Transportedytuj DrogiKoszalin leży na przecięciu ważnych szlaków komunikacyjnych Drogi wojewódzkie:
Historia koszalińskiego PKS-u sięga roku 1946. Od roku 1950 swoim zasięgiem przedsiebiorstwo objęło cały region. [6]. edytuj KolejKoszalin posiada jeden dworzec kolejowy, który znajduje się przy ulicy Armii Krajowej. Przez Koszalin przechodzą linie kolejowe:
edytuj Lotnisko
Obecnie reaktywuje się lotnisko w Zegrzu Pomorskimpotrzebne źródło. Lotnisko miało by być obsługiwane przez niewielkie samoloty i ruch regionalnypotrzebne źródło. Planowane rozpoczęcie lotów w latach 2010-2011potrzebne źródło. Obecnie nie są czynione żadne starania zmierzające do przejęcia od wojska terenów lotniska w Zegrzu Pomorskimpotrzebne źródło. Aktualnie ma tu siedzibę Aeroklub Koszaliński, który sprawuje nadzór nad lotniskiem, a w porze sezonowej stacjonuje również Lotnicze Pogotowie Ratunkowe. edytuj Komunikacja miejskaMiejskim przewoźnikiem transportowym jest firma MZK Koszalin. Miasto posiada 12 linii miejskich, 7 linii podmiejskich, a także 3 linie sezonowe. Łączny tabor wynosi 72 autobusów. Na linie wyjeżdża codziennie 75% taboru niskopodłogowego. Do 2004 roku MZK Koszalin pozbyło się wszystkich autobusów marki Ikarus, a wcześniej zrobiono to ze wszystkimi autobusami Jelcz. Od pewnego czasu koszaliński przewoźnik pozbywa się też turystycznych autobusów marki DAB. W latach 1911-1937 w Koszalinie kursowały tramwaje, które zlikwidowano z powodu nasielnia ruchu kołowego na Bergstrasse (ob. Zwycięstwa), zużycia taboru oraz malejącej opłacalności ekonomicznej i recesji[7]. edytuj GospodarkaKoszalin stanowi centrum gospodarcze Pomorza Środkowego. Miasto wchodzi w skład Słupskiej Specjalnej Strefy Ekonomicznej. Podczas realizacji pierwszego etapu SSSE inwestorzy zakupili całość oferty, w związku z tym planowane jest rozszerzenie terenów SSSE. Do największych firm działających w Strefie należą: Ajcon Polska (logistyka); Athletic Manufacturing (rowery i sprzęt sportowy); Digital View (elektronika); Linea (flagi, tekstylia); Nordglass II (szyby samochodowe). [8]. Wg danych1 z 2007 roku w mieście działało 17 914 prywatnych podmiotów gospodarczych, z czego 14 480 stanowiły osoby fizyczne prowadzące działalność gospodarczą. W 2007 r. spośród 1 032 spółek handlowych, 205 z nich miało udział kapitału zagranicznego1. edytuj PrzemysłMiasto jest ośrodkiem przemysłowym średniej wielkości. Przeważa przemysł elektromaszynowy (produkcja rowerów, dźwigów budowlanych, szyb samochodowych, urządzeń próżniowych), spożywczy (zakłady cukiernicze, mięsne, przetwórstwa rybnego "Espersen", zbożowo-młynarskie, piwowarskie BROK, chłodnia składowa), drzewny (fabryki mebli), spółdzielnia mleczarska "Mlekosz". Oprócz zakładów przemysłowych w mieście istnieje szereg spółek zaopatrujących miasto w niezbędne media. Do najważniejszych zaliczamy: Miejskie Przedsiębiorstwo Wodociągów i Kanalizacji, Miejski Zakład Komunikacji, Zakład Energetyczny Energa, PGK, Zakład Energetyczny Koszalin. edytuj Handel
CHR Galeria Emka
Koszalin jest regionalnym ośrodkiem handlu. W mieście znajduje się wiele obiektów handlowych. Obecnie największym z nich jest Centrum Handlowo-Rozrywkowe Galeria Emka oraz hala Makro Cash and Carry. Inne większe obiekty handlowe to: domy handlowe, "Jowisz", "Merkury", "Saturn"[9] oraz dom towarowy "Morskie". Obecnie przy ulicy Gnieźnieńskiej budowane jest na 13 hektarach CH "Forum Koszalin" o powierzchni całkowitej 86 tys m². W Śródmieściu budowana jest natomiast Galeria Kosmos. Na terenie miasta istnieje wiele sieci supermarketów i dyskontów. W 2006 roku w mieście było 8 targowisk, z czego 7 z przewagą sprzedaży drobnodetalicznej1. W każdą niedzielę organizowana jest także giełda na placu podożynkowym. Produktem regionalnym jest koszalińskie piwo Brok, sprzedawane głównie na terenach dawnego województwa koszalińskiego. edytuj Sport
Stadion im. Stanisława Figasa
W mieście istnieje około 50 klubów sportowych. Ponad 8 tys. osób, z czego większość stanowią dzieci i młodzież, bierze udział w zajęciach sportowych i ćwiczeniach[10]. Pod względem sportu Koszalin jest miastem szybko rozwijającym się. Powstała nowoczesna Sportowa Dolina, w budowie jest duża hala widowiskowo - sportowa. Od lat największym uznaniem w mieście cieszy się klub koszykarski AZS Koszalin, który od 2003 roku znajduje się w ekstraklasie oraz piłkarki ręczne KU AZS Politechnika Koszalin (od 2004 roku w ekstraklasie). Ponadto Koszalin posiada wiele klubów sportowych w innych, niższych ligach. W 2 lidze znajdują się tenisiści stołowi KTS Koszalinianin Koszalin, w IV lidze znajdują się piłkarze Gwardii Koszalin, w tym roku do I ligi weszły koszykarki KSKK Koszalin. Jedną z ważniejszych organizacji sportowych jest Zarząd Obiektów Sportowych, będącą spółką miejską, której przedmiotem działania jest stwarzanie warunków dla rozwoju sportu i rekreacji w mieście poprzez działalność gospodarczą[11]. ZOS zarządza największymi obiektami sportowymi w mieście: 2 kompleksy sportowo-rekreacyjne (hala sportowa, basen, skatepark), stadion "Bałtyk", hala sportowa przy ul. Orlej. W mieście 2 duże obiekty sportowej posiada Gwardia Koszalin (stadion piłkarski, hala widowiskowo-sportowa "Gwardia" na 2000 miejsc). Koszalin posiada ponadto boisko golfowe[12], lodowisko, 5 obiektów na których znajdują się korty tenisowe[13] oraz 2 ścianki wspinaczkowe[14]. edytuj Kluby sportowe
edytuj Koszalińscy sportowcy
edytuj Edukacja
edytuj Kultura i rozrywkaKoszalin stanowi ważny ośrodek kulturalny, w którym znajduje się m.in. Bałtycki Teatr Dramatyczny im. Juliusza Słowackiego, Filharmonia Koszalińska, Teatr Propozycji Dialog, Muzeum Okręgowe, Skansen Jamneński, Muzeum Radia, Muzeum Włodzimierza Wysockiego, Muzeum Wody, Studio Poezji i Piosenki Haliny i Krzysztofa Ziembińskich, wiele galerii, 3 kina (Adria, Alternatywa, Kryterium). W Koszalinie znajduje się największy w Polsce amfiteatr z widownią krytą stałym dachem - mogący gościć 6 tys. miejsc. Co roku odbywają się liczne imprezy i festiwale o zasięgu ogólnopolskim i międzynarodowym takie jak: Festiwal Filmowy "Młodzi i Film", Letni Festiwal Kabaretów, Festiwal Chórów Polonijnych, Festiwal Organowy, Hanza Jazz Festiwal. W Koszalinie działają dwa artystyczne ośrodki kształcenia: Zespół Państwowych Szkół Muzycznych im. Grażyny Bacewicz i Państwowe Liceum Sztuk Plastycznych. edytuj MediaW Koszalinie mają siedzibę 4 rozgłośnie radiowe (Polskie Radio Koszalin, Eska Koszalin (dawniej Radio Północ), VOX FM Koszalin, Radio RMF MAXXX Pomorze), prywatna telewizja MAX i studio TVP Szczecin. Regionalne pozycje prasowe to przede wszystkim: Głos Koszaliński, Miasto, Teraz Koszalin, Impuls. edytuj AdministracjaKoszalin ma status powiatu grodzkiego. Mieszkańcy Koszalina wybierają do swojej Rady Miasta 25 radnych. Organem wykonawczym władz jest prezydent miasta. Siedzibą władz miasta jest ratusz na Rynku Staromiejskim. Prezydenci Koszalina:
Koszalin jest członkiem Związku Miast Polskich, Związku Miast Bałtyckich, Stowarzyszenia Gmin i Powiatów Pomorza Środkowego, Nowej Hanzy, Stowarzyszenia Pomerania. Urząd Miasta w Koszalinie zarządzany jest zgodnie z międzynarodowymi standardami określonymi w normach ISO 9001[15]. Miejskimi jednostkami pomocniczymi w Koszalinie są osiedla ze specjalnym statutem. Osiedla takie wyłaniają rady osiedlowe, a te z kolei zarząd osiedla. Osiedla będące jednostkami pomocniczymi gminy: Bukowe, Jedliny, Tadeusza Kotarbińskiego, Lechitów, Lubiatowo, Morskie, Na Skarpie, Przedmieście Księżnej Anny, Rokosowo, Jana i Jędrzeja Śniadeckich, Śródmieście, Tysiąclecia, Wspólny Dom, Melchiora Wańkowicza. Miasto to siedziba wielu urzędów i instytucji o znaczeniu regionalnym. Znajduje się tu starostwo koszalińskie, wydział zamiejscowy urzędu marszałkowskiego, sąd okręgowy, Regionalne Centrum Informacji Europejskiej, urząd celny, a także Zachodniopomorski Zarząd Dróg Wojewódzkich. W Koszalinie znajdują się 4 biura poselskie: Stanisława Gawłowskiego (PO), Jana Kuriaty (PO), Danuty Olejniczak (PO), Stanisława Wziątka (SLD) oraz 2 biura senatorskie: Grażyny Sztark (PO), Piotra Zientarskiego (PO). Parlamentarzyści zostali wybrani z okręgu wyborczego Koszalin. W mieście znajduje się także biuro poselskie Zdzisława Chmielewskiego (PO), będącego posłem do Parlamentu Europejskiego. edytuj Miasta partnerskieedytuj BezpieczeństwoW mieście znajduje się Miejska Komenda Policji, której obszarem działania jest Koszalin oraz powiat koszaliński. Miasto posiada dwa komisariaty policji, które oprócz terenów powiatu grodzkiego obejmują obszar działania ziemskiego powiatu koszalińskiego. Komisariat Policji I obejmuje swym działaniem północno-wschodnią część miasta, natomiast Komisariat Policji II część południowo-zachodnią. Zarówno pierwszy rewir jak i drugi przyporządkowany jest 9 dzielnicowym. Ponadto MKP w Koszalinie posiada 4 sekcje (prewencji, ruchu drogowego, kryminalna, do walki z korupcją i przestępczością gospodarczą) oraz 7 zespołów administracyjnych. W Koszalinie mieści się Komenda Miejska Państwowej Straży Pożarnej. Miasto posiada dwie jednostki ratowniczo-gaśnicze PSP, a także jedną jednostkę Wojskowej Straży Pożarnej z JW1223. W mieście działają jeszcze dwie jednostki Ochotniczej Straży Pożarnej tzn. OSP PKS Koszalin oraz OSP ORW Klub Płetwonurków „Mares”, który działa w strukturach krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego PSP. Koszalin posiada Straż Miejską. edytuj Ludzie związani z miastemedytuj ReligieMiasto jest siedzibą diecezji koszalińsko-kołobrzeskiej Kościoła rzymskokatolickiego. Koszalin posiada 8 parafii, które wchodzą w skład dekanatu Koszalin. Miasto posiada także parafię garnizonową pw. św. siostry Faustyny Kowalskiej. Głównym koszalińskim kościołem rzymskokatolickim jest katedra Niepokalanego Poczęcia NMP. W 1981 r. utworzono w Koszalinie Wyższe Seminarium Duchowne Diecezji Koszalińsko-Kołobrzeskiej, jednak dopiero po poświęceniu nowego budynku przez Jana Pawła II w 1991 r. miasto stało się siedzibą seminarium. W mieście znajduje się 1 męskie zgromadzenie zakonne franciszkanów (w parafii pw. Podwyższenia Krzyża Świętego) oraz 4 zakony żeńskie: felicjanki, franciszkanki Rodziny Maryi, pallotynki, siostry szensztackie[16]. Inne wyznania:
W mieście znajduje się także buddyjski ośrodek medytacyjny Diamentowej Drogi. W XIX w. gmina żydowska wybudowała synagogę, jednak w 1938 r. podczas nocy kryształowej spaliły ją bojówki hitlerowskie. Góra Chełmska w epoce brązu i w początkach epoki żelaza Góra Chełmska była miejscem kultu ludów kultury łużyckiej i później pomorskiej. Przez wieki jej zbocza służyły za cmentarz wszystkim tutejszym ludom i kulturom. Na początku XIII wieku powstało tu Sanktuarium Maryjne – jednak jego znacząca rola nie trwała zbyt długo. edytuj Infrastruktura technicznaNadajniki radiowe:
Nadajniki telewizyjne:
Miasto wykorzystuje także sygnał z nadajnika w Sławoborzu. edytuj Przypisy
edytuj Bibliografia
edytuj Linki zewnętrzne
| |||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||