| Ivan Ljubičić |

Ivan Ljubičić (2008) |
| Państwo |
Chorwacja |
| Miejsce zamieszkania |
Monte Carlo |
| Data urodzenia |
19 marca 1979 |
| Miejsce urodzenia |
Banja Luka |
| Wzrost |
193 cm |
| Waga |
86 kg |
| Gra |
praworęczna |
| Status profesjonalny |
1998 |
| Zakończenie kariery |
aktywny |
| Trener |
Riccardo Piatti |
|
Gra pojedyncza
|
| Wygrane turnieje |
8 |
| Najwyżej w rankingu |
3 (1 maja 2006) |
| Australian Open |
QF (2006) |
| Roland Garros |
SF (2006) |
| Wimbledon |
3R (2006 - 2007) |
| US Open |
3R (2005, 2007) |
|
Gra podwójna
|
| Wygrane turnieje |
0 |
| Najwyżej w rankingu |
70 (16 maja 2005} |
Ivan Ljubičić (ur. 19 marca 1979 w Banja Luce, Bośnia i Hercegowina), tenisista chorwacki, zdobywca Pucharu Davisa, medalista olimpijski.
W 1996 dotarł do finału gry pojedynczej juniorskiego Wimbledonu, gdzie przegrał z Białorusinem Władimirem Wołczkowem. Dwa lata później rozpoczął karierę zawodową. Początkowo rywalizował głównie w turniejach niższej rangi (Futures i challengerach); pierwszy półfinał w cyklu ATP Tour osiągnął w 1999 w Umagu, co dało mu na koniec sezonu awans do czołowej setki rankingu. W sezonie 2000 był w dwóch finałach debla oraz dwóch półfinałach singla turniejów cyklu ATP Tour, a rok później wygrał swój pierwszy turniej w grze pojedynczej - w październiku 2001 triumfował w Lyonie, pokonując m.in. Gustavo Kuertena z Brazylii, Marata Safina z Rosji oraz w finale Marokańczyka Younessa El Aynaoui. W tym samym roku był siedmiokrotnie w ćwierćfinałach turniejowych, dzięki czemu awansował do czołowej czterdziestki tenisistów na świecie.
Od tego czasu ustabilizował swoją pozycję w tenisie światowym, regularnie kończąc kolejne sezony w pięćdziesiątce rankingu, a wkrótce wśród najlepszych dwudziestu pięciu graczy. W 2004 był w finale turnieju w Ad-Dauha (pokonał w półfinale Brytyjczyka Tima Henmana, przegrał w finale z Francuzem Nicolasem Escudé), a także w półfinałach prestiżowych turniejów (zaliczanych do ATP Masters Series) w Hamburgu i Madrycie. Również efektownie rozpoczął swój najlepszy sezon w dotychczasowej karierze - 2005; do marca t.r. był w finałach w Ad-Dauha, Rotterdamie, Dubaju (we wszystkich przegrał ze Szwajcarem Federerem, liderem rankingu światowego) i w Marsylii (przegrał ze Szwedem J. Johanssonem), półfinale w Mediolanie (przegrał z Czechem Štěpánkiem), IV rundach turniejów ATP Masters Series w Indian Wells i Miami (porażki odpowiednio z Federerem i Nadalem). Dalsza część sezonu była mniej udana, dopiero na jesieni Ljubičić odzyskał poprzednią dyspozycję, wygrywając turnieje halowe w Metz (w finale z Francuzem Monfilsem) i Wiedniu (w finale z Hiszpanem Ferrero) oraz osiągając finały w turniejach ATP Masters Series w Madrycie (przegrał z Nadalem w pięciu setach - piąty set kończył się tie-breakiem - nie wykorzystując prowadzenia 2:0 w setach) i Paryżu (przegrał z Czechem Berdychem również w pięciu setach). Wyniki zarówno z początku, jak i końca sezonu, zapewniły mu miejsce w elitarnym turnieju Masters w sezonie 2005 (w Szanghaju); odpadł po rozgrywkach grupowych po porażkach z Federerem i Nalbandianem. W listopadzie 2005 został sklasyfikowany jako ósmy tenisista na świecie.
Ivan Ljubicic podczas Australian Open 2007
Znakomite wyniki osiąga Ljubičić także jako reprezentant kraju. W Pucharze Davisa debiutował w 1998; początkowo reprezentacja Chorwacji (mimo występów gwiazdy światowego tenisa Ivaniševicia) pozostawała w grupie I, a nawet grupie II strefy euro-afrykańskiej Pucharu, ale już w 2001 awansowała do najwyższej klasy rozgrywkowej - grupy światowej. Znaczący w tym udział miał Ivan Ljubičić, występując zarówno jako singlista, jak i deblista. W pierwszym sezonie startów w grupie światowej Ljubičić przyczynił się do pokonania zespołu niemieckiego; najbardziej jednak zapisał się w pamięci kibiców dwoma meczami z zespołem USA - zarówno w 2003, jak i 2005 zdobywał w tych meczach po trzy punkty, wygrywając oba single i debla, z rywalami światowej klasy - w grze pojedynczej Fishem, Blakem, Roddickiem i Agassim, w deblu (z Ivaniševiciem, a w 2005 z Mario Ančiciem) parą Blake/Fish i Bob Bryan/Mike Bryan. W rozgrywkach pucharowych w 2005 pozostawał długo niepokonany, czym walnie przyczynił się do pierwszego w historii zespołu chorwackiego awansu do finału Pucharu Davisa; wygrał w 2005 11 pojedynków pucharowych, przegrał jedynie w finale ze Słowakiem Dominikiem Hrbatým, co jednak nie przeszkodziło Chorwatom w sięgnięciu po trofeum.
W barwach Chorwacji osiągnął także sukces na igrzyskach olimpijskich w Atenach w 2004. Wraz z Mario Ančiciem zdobył w rywalizacji deblistów brązowy medal; w dramatycznym spotkaniu o brąz Chorwaci pokonali Hindusów Paesa i Bhupathiego (7:6, 4:6, 16:14). Wcześniej w półfinale lepsi od pary chorwackiej okazali się późniejsi mistrzowie olimpijscy, Chilijczycy Nicolás Massú i Fernando González.
Ivan Ljubičić jest zawodnikiem wysokim (193 cm), praworęcznym. Znany jest przede wszystkim z potężnego serwisu (czym kontynuuje tradycję chorwackiego mistrza serwisu Ivaniševicia), potrafi regularnie serwować z prędkością ponad 200 km/h. Mniej skuteczny jest w dłuższych wymianach z głębi kortu, co sprawia, że na kortach o nawierzchni ziemnej wypada znacznie słabiej niż w hali czy na kortach betonowych.
edytuj Wygrane turnieje ATP (8)
edytuj Gra pojedyncza (8)
| Legenda |
| Wielki Szlem (0) |
| Tennis Masters Cup (0) |
| ATP Masters Series (0) |
| ATP Tour (8) |
|
| Lp. |
Rok |
Turniej |
Finalista |
Wynik |
| 1. |
2001 |
Lyon |
Younes El Aynaoui |
6-3, 6-2 |
| 2. |
2005 |
Metz |
Gaël Monfils |
7-6(7), 6-0 |
| 3. |
2005 |
Wiedeń |
Juan Carlos Ferrero |
6-2, 6-4, 7-6(5) |
| 4. |
2006 |
Chennai |
Carlos Moyà |
7-6(6), 6-2 |
| 5. |
2006 |
Zagrzeb |
Stefan Koubek |
6-3, 6-4 |
| 6. |
2006 |
Wiedeń |
Fernando González |
6-3, 6-4, 7-5 |
| 7. |
2007 |
Ad-Dauha |
Andy Murray |
6-4, 6-4 |
| 8. |
2007 |
s-Hertogenbosch |
Peter Wessels |
7-6(5), 4-6, 7-6(4) |
edytuj Finały turniejowe (8)
Singel
Debel:
edytuj Linki zewnętrzne
|