Hokej na trawie.html |
| | | ca | | | de | | | en | | | es | | | fr | | | it | | | nl | | | no | | | pl | | | pt | | | ru | | | ro | | | fi | | | sv | | | tr | | | vo | | |
| |  |
Hokej na trawie – zespołowa gra sportowa.
Mecz rozgrywany jest przez dwie drużyn po 11 graczy (+5 rezerwowych). Składa się z dwóch 35-minutowych części z 10-minutową przerwą. Odbywa się na boisku o wymiarach 91,40 x 55 m, na którym stoją dwie bramki o wysokości 2,14 m i szerokości 3,66 m. Celem gry jest wbicie za pomocą drewnianej laski okrągłej piłki o średnicy ok. 7-7,5 cm i wadze ok. 160 g do bramki przeciwnika. Gracz może dotknąć piłki tylko płaską stroną laski lub jej krawędzią. Niedozwolone jest dotknięcie piłki jakąkolwiek częścią ciała. Tylko bramkarz może blokować piłkę kijem, rękami, nogami i innymi częściami ciała.
Hokej na trawie jest dyscypliną olimpijską od 1908. Od 1980 w olimpijskich zawodach uczestniczą również kobiety.
Początki tej dyscypliny w Polsce sięgają przełomu XIX i XX wieku. Pierwszy oficjalny mecz w tej dyscyplinie na ziemiach polskich rozegrano 1 lipca 1907 we Lwowie na boisku Towarzystwa Gimnastycznego "Sokół", pomiędzy piłkarzami Czarnych Lwów oraz Pogoni Lwów.
Obecnie hokej na trawie uprawia w Polsce ponad 2000 zawodników, zaś główne jego ośrodki to: Poznań, Gniezno, Środa Wielkopolska, Toruń, Rogowo, Gąsawa, Siemianowice Śląskie oraz Gliwice i Wrocław, Brzeziny.
Ponadto hokej na trawie jest również uprawiany w: Warszawie, Łodzi, Nysie, Katowicach, Sosnowcu, Cieszynie oraz Łubiance.
Istnieje również halowa odmiana hokeja na trawie. W rozegranych do tej pory dwóch edycjach mistrzostw świata męska reprezentacja Polski dwukrotnie zajęła 2 miejsce, wywalczając srebrne medale w 2003 w Lipsku oraz w 2007 w Wiedniu.