Gra karciana.html |
| | | ca | | | de | | | en | | | es | | | fr | | | it | | | nl | | | no | | | pl | | | pt | | | ru | | | ro | | | fi | | | sv | | | tr | | | vo | | |
| |  |
Gra karciana – gra, w której używa się kart do gry.
Spis treści |
edytuj Rodzaj użytych kart
Zobacz więcej w osobnym artykule: karty do gry.Podstawowy podział przebiega między grami tradycyjnymi i kolekcjonerskimi grami karcianymi. Wśród gier tradycyjnych stosuje się najczęściej talie bazujące na talii brydżowej lub tarotowej.
edytuj Liczba graczy
Liczba graczy może wahać się od 1 (pasjanse), w nielicznych przypadkach sięgając nawet 20 (poker).
W pewnych grach jak poker, makao może brać udział różna liczba graczy bez szczególnych zmian reguł gry. Pewne gry posiadają specjalne warianty dla różnych liczb graczy (np. kierki które są przeznaczone dla czterech graczy mają wariant dla trzech). Istnieją również gry, w których przy liczbie graczy większej niż przewidziana gracze kolejno opuszczają rozdania (skat, różne odmiany tarota). Inne gry praktycznie nie przewidują możliwości uczestnictwa w nich innej niż przewidziana liczby graczy (brydż).
Gracze w grach karcianych grają samodzielnie lub dobierają się w drużyny, które są stałe (brydż) lub zmieniają się (skat).
edytuj Mechanizm i cel gry
edytuj Gry z braniem lew
Lewę stanowią najczęściej karty wyłożone po jednej kolejno przez każdego gracza. Jeden gracz (ten który dołożył najstarszą kartę) bierze lewę. Gry te są często poprzedzane licytacją.
edytuj Licytacja
W wielu grach występuje element licytacji, w której gracze zobowiązują się do spełnienia tzw. kontraktu. Może to być:
- Wzięcie odpowiedniej liczby lew (brydż)
- Zdobycie odpowiedniej ilości punktów w kartach i innych premiach (tysiąc)
- Wzięcie dokładnie pewnej liczby lew (planowanie)
- Wygranie gry o co najmniej danej wartości punktowej (skat)
edytuj Częste reguły rozgrywki
- Obowiązek dokładania do koloru - występuje w prawie wszystkich grach tej grupy. Gracz musi dołożyć kartę w kolorze wyjścia, tj. w kolorze pierwszej karty dołożonej do lewy, o ile ma taką możliwość.
- Atu - jeden z kolorów jest wyznaczony jako najstarszy. Karty atutowe są zawsze starsze od kart w innych kolorach. Kolor atutowy może być losowany, wybierany przez jednego z graczy (skat), wyznaczany przez licytację (brydż), lub uzależniony od innych czynników (tysiąc, gdzie atutowym staje się kolor zgłoszonego meldunku). Istnieją też gry, gdzie część lub cały atut jest stały. Karty tarotowe zawierają 22 karty spełniające zawsze rolę atutów, natomiast w skacie cztery walety są zawsze atutami.
- Obowiązek atutowania - w niektórych grach (wszystkie odmiany tarota) gracz musi zagrać atu jeśli nie posiada karty w kolorze wyjścia.
- Obowiązek bicia - w niektórych grach (tysiąc) gracz musi starać się zabrać lewę jeśli ma taką możliwość.
edytuj Możliwe cele gry
- Wzięcie odpowiedniej liczby lew. (brydż, 3-5-8, wist)
- Wzięcie kart o odpowiedniej wartości punktowej (tysiąc, skat, pidro)
- Unikanie brania lew, lub określonych kart (kierki). Ten element często pojawia się w grach o innym celu jako alternatywna deklaracja (rozgrywka zerowa w skacie).
edytuj Gry których celem jest zdobywanie lub pozbywanie się kart
edytuj Gry, których celem jest tworzenie określonych układów
edytuj Gry oparte na porównywaniu kart
edytuj Starszeństwo kart
Terminem starszeństwo kart określa się hierarchię ważności kart w tradycyjnych grach karcianych. W większości tych tradycyjnych gier przyjmuje się taką samą skalę starszeństwa:
- "Figury"
- 10
- "Blotki" (od dziewiątki do dwójki; w wielu grach blotek od ósemki w dół nie używa się)
- As (jedynka)
Asy w niektórych grach zaliczane są do blotek, a w innych do figur – mają one wtedy najniższą wartość w skali starszeństwa. W niektórych taliach są oznaczane jako "jedynka".
Szczególną grą pod względem hierarchii kart jest gra w tysiąca, gdzie starszeństwo jest nieco inne:
- As
- Dziesiątka
- Król
- Dama
- Walet
- Dziewiątka
(reszta blotek nie bierze udziału w grze)
Albo i w skacie:
W niektórych grach karcianych używa się także jokerów. Joker w kartach pełni dwie funkcje: zastępuje jakąś kartę (np. remik) lub uczestniczy w grze jak każda inna karta - wtedy w hierarchii ważności jest najwyżej (np. wojna).
edytuj Popularne gry karciane
Do najbardziej popularnych tradycyjnych gier karcianych należą: brydż, poker, kierki, makao, tysiąc, oraz kibel, do mniej popularnych – np. wist, blackjack i preferans.
Wśród najpopularniejszych kolekcjonerskich gier karcianych znajdują się Magic: The Gathering oraz Yu-Gi-Oh! oraz POKEMON. W Polsce popularne są także gry Veto i Dungeoneer.
Inne gry karciane, nie używające tradycyjnych kart, ale nie będące też grami kolekcjonerskimi to np. Dungeoneer, Cytadela, Zaginione Miasta Munchkin czy Zombiaki.
Gra trójka:1.Rozdajemy po trzy karty na gracza 2.Na środek wykładamy dwie karty,np:dama i as(pomiędzy te dwie karty gracze muszą położyć króla) 3.Do punktacji liczy się największa ilość trójek i asów 4.Gdy któremuś z graczy zabraknie kart w trakcie gry,to dobiera trzy karty 5.Pod koniec gry,gdy któryś z graczy nie ma czego położyć i nie ma już kart do dobierania,to wszystkie karty jakie zostały w rękach graczy i na środku dzielimy na pół
i rozdajemy jednemu graczowi jedną część,a drugiemu drugą część(kiedy zostanie karta więcej,bierze ją ostatnio biorący trójkę
edytuj Bibliografia
- Jackowska Alina, Gry w karty dla każdego, Białystok 2002
- Pijanowski Lech, Przewodnik gier, Warszawa 1972
- Gry karciane. Miniencyklopedia, Oficyna Wydawnicza Atena 1993