| Dmitrij Tursunow |

Dmitrij Tursunow podczas Australian Open 2006 |
| Państwo |
Rosja |
| Miejsce zamieszkania |
Roseville, Kalifornia |
| Data urodzenia |
12 grudnia 1982 |
| Miejsce urodzenia |
Moskwa |
| Wzrost |
185 cm |
| Waga |
81 kg |
| Gra |
praworęczna |
| Status profesjonalny |
2000 |
| Zakończenie kariery |
aktywny |
| Trener |
Witalij Gorin |
|
Gra pojedyncza
|
| Wygrane turnieje |
4 |
| Najwyżej w rankingu |
20 (2 października 2006) |
| Australian Open |
3R (2007) |
| Roland Garros |
3R (2006) |
| Wimbledon |
4R (2005 - 2006) |
| US Open |
3R (2003) |
|
Gra podwójna
|
| Wygrane turnieje |
0 |
| Najwyżej w rankingu |
57 (30 października 2006) |
Dmitrij Igorowicz Tursunow, ros. Дмитрий Игоревич Турсунов (ur. 12 grudnia 1982 w Moskwie), tenisista rosyjski, reprezentant w Pucharze Davisa.
Jest synem inżyniera, specjalisty fizyki nuklearnej (później także trenera tenisowego i biznesmena), jako 12-latek razem z rodziną wyjechał do USA. Trenował m.in. w akademii tenisowej Hiszpana José Higuerasa w Sacramento. W 2000 rozpoczął oficjalnie karierę zawodową. Praworęczny, dysponujący silnymi uderzeniami z głębi kortu (bekhend oburęczny), stosunkowo często musi rezygnować ze startów turniejowych ze względu na kontuzje.
W 2000 wygrał trzy imprezy rangi Futures, rok później pierwszy challenger. Także w 2001 debiutował w cyklu ATP Tour, dochodząc w Memphis do ćwierćfinału (pokonał m.in. Grega Rusedskiego i Georga Bastla, przegrał z późniejszym triumfatorem Markiem Philippoussisem). Kolejna kontuzja (błędnie zdiagnozowana) wyłączyła Tursunowa z rozgrywek na dziewięć miesięcy do czerwca 2002. W 2003 Rosjanin debiutował w Wielkim Szlemie, osiągając III rundę US Open, m.in. po pięciosetowym zwycięstwie nad byłym liderem rankingu światowego Gustavo Kuertenem. Kolejne sukcesy w cyklu challengerów (wygrane w Mandeville i San Antonio) dały mu na koniec 2003 miejsce w pierwszej setce na świecie.
W sezonie 2004 wystąpił we wszystkich czterech turniejach wielkoszlemowych, szczególnie wyróżniając się na Wimbledonie, gdzie w drodze do 1/16 finału wyeliminował rodaka Marata Safina i Ormianina Sargisa Sargsiana (15:13 w piątym secie). Jeszcze lepiej wypadał na Wimbledonie w kolejnych dwóch latach, dochodząc do IV rundy - w 2005 pokonał faworyta gospodarzy Tima Henmana (odpadł z Grosjeanem), a w 2006 wyeliminował wysoko rozstawionego Chorwata Ivana Ljubičicia. Odpadł z Jarkko Nieminenem po dramatycznym pięciosetowym meczu (wyrównał ze stanu 0:2 w setach wygrywając dwa tie-breaki, ale piąta partia padła łupem rywala 9:7), a nerwowe zachowanie w końcówce meczu (uderzenie piłką w stołek sędziowski) kosztowało go karę finansową i karne odebranie punktu.
W połowie 2006 jego zarobki zawodowe przekroczyły milion dolarów. Latem 2006 po raz pierwszy wystąpił w finale turnieju singlowego (uległ w Los Angeles Haasowi), a jesienią t.r. odniósł pierwsze zwycięstwo, w finale w Bombaju pokonując Czecha Tomáša Berdycha. Do końca 2006 był ponadto w trzech finałach w deblu. W październiku 2006 zajmował najwyższe w karierze miejsca w rankingu światowym - w singlu nr 20, w deblu nr 57. Po wieloletnich bezskutecznych staraniach o przyznanie obywatelstwa amerykańskiego przyjął w 2005 propozycję występu w rosyjskiej reprezentacji w Pucharze Davisa. W 2006 zdobył cenne punkty singlowe w meczach z Holandią (pokonał m.in. Sluitera), Francją (pokonał Gasqueta) i USA (pokonał w pięciu setach Andy Roddicka), przyczyniając się do awansu Rosji do finału rozgrywek. W spotkaniu finałowym, które przyniosło Rosji końcowy sukces, zdobył punkt w deblu w parze z Maratem Safinem (trzysetowe zwycięstwo nad Argentyńczykami Nalbandianem i Callerim).
Obok dobrej gry popularność Tursunowowi przyniósł blog, prowadzony na stronach ATP Tour od kwietnia 2006.
edytuj Zwycięstwa w turniejach ATP (gra pojedyncza)
| Legenda |
| Wielki Szlem (0) |
| Tennis Masters Cup (0) |
| ATP Masters Series (0) |
| ATP Tour (4) |
edytuj Finały turniejowe
- gra pojedyncza
- gra podwójna
edytuj Linki zewnętrzne
|