David Ferrer.html

 
ca de en es fr it nl no pl pt ru ro fi sv tr vo


 

David Ferrer
David Ferrer
David Ferrer podczas Australian Open 2007
Państwo Hiszpania Hiszpania
Miejsce zamieszkania Walencja
Data urodzenia 2 kwietnia 1982
Miejsce urodzenia Javea
Wzrost 175 cm
Waga 72 kg
Gra praworęczna
Status profesjonalny 2000
Zakończenie kariery aktywny
Trener Javier Piles
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 7
Najwyżej w rankingu 4 (25 lutego 2008)
Australian Open QF (2008)
Roland Garros QF (2005)
Wimbledon 4R (2006)
US Open SF (2007)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 2
Najwyżej w rankingu 42 (24 października 2005)

David Ferrer (ur. 2 kwietnia 1982 w Javea), tenisista hiszpański.

Spis treści

edytuj Kariera

edytuj 2000 - 2003

Praworęczny tenisista, z oburęcznym bekhendem, karierę zawodową rozpoczął w 2000. Na początku kariery często grał w Polsce, wygrywając m.in. challenger w Sopocie w 2001. Szerszemu gronu kibiców dał się poznać w 2002, kiedy w zaledwie swoim drugim występie w turnieju z cyklu ATP Tour w chorwackim Umagu osiągnął finał, pokonując po drodze m.in. Argentyńczyków Nalbandiana i Corię, a przegrywając dopiero w decydującym meczu z rodakiem Moyą. Również w 2002 wygrał swój pierwszy turniej - w finale w Bukareszcie pokonał Argentyńczyka Acasuso, ponadto triumfował w trzech challengerach. W sezonie 2003 grał już regularnie w cyklu ATP Tour, debiutował we wszystkich turniejach wielkoszlemowych, był w finale w Sopocie (turniej został w t.r. wpisany do cyklu ATP Tour, Ferrer przegrał w finale z Corią). W I rundzie wysoko cenionego turnieju w Rzymie (Italian Open, zaliczane do cyklu ATP Masters Series) wyeliminował obrońcę tytułu, Amerykanina Agassiego (odpadł jednak już w II rundzie z Chorwatem Ljubičiciem).

edytuj 2004

W sezonie 2004 Ferrer dotarł co najmniej do ćwierćfinału w siedmiu turniejach w cyklu ATP Tour; odniósł dwa zwycięstwa nad rywalami z czołowej dziesiątki na świecie (Nalbandianem i Ferrero), sam po raz pierwszy w karierze awansował do najlepszej pięćdziesiątki rankingu.

edytuj 2005

W 2005 osiągnął jeszcze lepsze rezultaty, był w finale turnieju w Walencji (przegrał z Rosjaninem Andriejewem) i czterech półfinałach turniejowych (Vinña del Mar, New Haven oraz dwóch imprez cyklu ATP Masters Series - w Miami i Rzymie). Dotarł do pierwszego w karierze ćwierćfinału wielkoszlemowego - w turnieju French Open 2005 wyeliminował obrońcę tytułu Gaudio, a przegrał z późniejszym triumfatorem Nadalem. Był także w ćwierćfinałach trzech innych turniejów ATP Masters Series (Monte Carlo, Madryt, Paryż - hala Bercy). Rezultaty te zapewniły mu miejsce w ścisłej czołówce światowej - we wrześniu 2005 został sklasyfikowany na pozycji nr 13 na świecie.

Do listopada 2005 wygrał ponadto dwa turnieje deblowe; w październiku t.r. zajmował miejsce na pozycji nr 42 w rankingu deblistów. Występował w reprezentacji narodowej w Pucharze Świata, był także powołany do kadry w Pucharze Davisa, ale do końca 2005 nie zagrał w tych rozgrywkach.

edytuj 2007

Duży sukces odnotował w 2007 roku w US Open. Dotarł tam aż do półfinału, przegrywając w nim z Serbem Novakiem Đokoviciem gładko 4/6, 4/6, 3/6. Jeszcze większy sukces odniósł w Tennis Masters Cup, gdzie dotarł do finału, w którym uległ Rogerowi Federerowi.

edytuj Wygrane turnieje

edytuj gra pojedyncza (7)

Lp Rok Turniej Finalista Wynik
1. 2002 Rumunia Bukareszt Argentyna José Acasuso 6:3, 6:2
2. 2006 Niemcy Stuttgart Argentyna José Acasuso 6:4, 3:6, 6:7(3), 7:5, 6:4
3. 2007 Australia Auckland Hiszpania Tommy Robredo 6:4, 6:2
4. 2007 Szwecja Båstad Hiszpania Nicolás Almagro 6:1, 6:2
5. 2007 Japonia Tokio Francja Richard Gasquet 6:1, 6:2
6. 2008 Hiszpania Walencja Hiszpania Nicolás Almagro 4:6, 6:2, 7:6(2)
7. 2008 Holandia 's-Hertogenbosch Francja Marc Gicquel 6:4, 6:2

edytuj gra podwójna (2)

Lp Rok Turniej Partner Finaliści Wynik
1. 2005 Chile Viña del Mar Hiszpania Santiago Ventura Argentyna Gastón Etlis
Argentyna Martín Rodríguez
6:3, 6:4
2. 2005 Meksyk Acapulco Hiszpania Santiago Ventura Czechy Jiří Vaněk
Czechy Tomáš Zíb
4:6, 6:1, 6:4

edytuj Finały turniejowe

edytuj gra pojedyncza (3)

Lp Rok Turniej Finalista Wynik
1. 2002 Chorwacja Umag Hiszpania Carlos Moyà 2:6, 3:6
2. 2003 Polska Sopot Argentyna Guillermo Coria 5:7, 1:6
3. 2005 Hiszpania Walencja Rosja Igor Andriejew 3:6, 7:5, 3:6
4. 2007 Chiny Szanghaj Szwajcaria Roger Federer 2:6, 3:6, 2:6

edytuj gra podwójna (1)

Lp Rok Turniej Partner Finaliści Wynik
1. 2003 Meksyk Acapulco Hiszpania Fernando Vicente Bahamy Mark Knowles
Kanada Daniel Nestor
3:6, 3:6

edytuj Linki zewnętrzne

All Right Reserved © 2007, Designed by Stylish Blog.