WikiPortallus: Australian Open.html

Co dziwne, Australijczycy wcale nie są triumfatorami w tym turnieju. Mark Edmondson w 1976 roku - jako ostatni z Australijczyków - wygrał ten turniej. Poprzednio tenisista z Antypodów wystąpił w finale Australian Open w 1988 roku, a był nim Pat Cash. Niedawno dołączył do niego w 2005 roku Lleyton Hewitt, który przegrał w finale z Maratem Safinem.

Rozgrywany jest zawsze w trzecim i czwartym tygodniu rozgrywek ATP i WTA co oznacza, że rozpoczyna się w trzeci poniedziałek roku. W latach 1977 - 1985 rozgrywany był w grudniu, stąd w 1977 odbył się dwukrotnie, a w 1986 - ani razu.

edytuj Historia

Międzynarodowe mistrzostwa Australii początkowo rozgrywano na kortach trawiastych, z udziałem czołowych tenisistów amatorskich, głównie Australijczyków. Pierwszymi triumfatorami turnieju innych niż australijska narodowości byli Amerykanin Fred Alexander w 1908 roku oraz Brytyjka Dorothy Round Little w 1935 roku. Zawody gry pojedynczej pań rozgrywano dopiero od roku 1922. W latach 1970 - 1986 na turnieju Australian Open nie odbywały się zawody gry mieszanej. Pierwszym miejscem, na którym odbywał się turniej, była dzielnica Kooyoung, w południowo - wschodniej części Melbourne. W 1988 roku impreza została przeniesiona do Flinders Park, nazywanego dziś Melbourne Park, gdzie grano na kortach twardych Rebound Ace. Jedynym tenisistą, który wygrał Australian Open zarówno na korcie twardym, jak i na trawie, jest Szwed Mats Wilander.

W latach 1977 - 1985 odstąpiono od rozgrywania turnieju w styczniu, przenosząc go na grudzień. Powrotna zmiana terminu na pierwszy miesiąc roku spowodowała, że w 1986 roku turniej nie odbył się. W 1977 roku odbyły się dwie edycje imprezy - w grudniu i styczniu.

Trofea, o które walczą zawodnicy, nazwane zostały imionami słynnych australijskich tenisistów. Panie walczą o puchar imienia Daphne Akhurst, a panowie o trofeum Normana Brookesa.

Przez wiele lat turniej kilkakrotnie zmieniał swoje nazwy. Początkowo rozgrywany jako Mistrzostwa Australazji, od 1927 roku znany jako Mistrzostwa Australii. Obecną nazwę, Australian Open, zyskał w 1969 roku. Nie zawsze imprezę rozgrywano w Melbourne, choć miasto to gościło czołówkę światowego tenisa najczęściej. Niegdyś zawody te organizowały inne miasta australijskie, w tym kolejno co do największej liczby organizacji: Sydney, Adelajda, Brisbane, Perth, a także dwukrotnie organizowany w Nowej Zelandii.

W 2006 roku wielu czołowych tenisistów rankingu ATP zrezygnowało z udziału w pierwszym Wielkim Szlemie sezonu z powodu kontuzji, w tym także obrońca tytułu, Marat Safin. Był to pierwszy wielkoszlemowy turniej Szwajcarki Martiny Hingis po powrocie do zawodowego uprawiania tenisa. Zdobyła tu swój pierwszy tytuł w grze mieszanej.

W 2007 roku na głównych kortach Melbourne Park zainstalowany system jastrzębiego oka (challenge), umożliwiający komputerowe sprawdzenie śladów po piłce. Z drobnymi perypetiami system sprawdził się podczas zawodów. W czasie tego turnieju niespodziewanie doszło do zamieszek pomiędzy kibicami greckimi, chorwackimi i serbskimi. Podobnych wydarzeń kroniki Australian Open nie pamiętają. Zawodnicy natomiast mieli problemy z rozgrywaniem meczów w zmiennej aurze - raz nieznośne upały, raz opady deszczu. Organizatorzy, mimo możliwości, nie zawsze podejmowali decyzję o zakryciu kortów dachem.

Przed turniejem w 2008 roku wymieniona została nawierzchnia kortów kompleksu Melbourne Park z gumowej na twardą.

Lista wszystkich zwycięzców: 1905 R.W. Heath 1906 Tony Wilding 1907 H.M. Rice 1908 F. Alexander 1909 Tony Wilding 1910 R.W. Heath 1911 N. Brookes 1912 J.C. Parke 1913 E.F. Parker 1914 Pat Wood 1915 F.G. Love 1916 Not held 1917 Not held 1918 Not held 1919 R. Kingscote 1920 Pat Wood 1921 R. Gemmel 1922 J. Anderson 1923 Pat Wood 1924 J. Anderson 1925 J. Anderson 1926 John Hawkes 1927 G. Patterson 1928 J. Borotra 1929 J. Gregory 1930 E.F. Moon 1931 J. Crawford 1932 J.Crawford 1933 J. Crawford 1934 Fred Perry 1935 J. Crawford 1936 Adrian Quist 1937 Viv McGrath 1938 Don Budge 1939 J. Bromwich 1940 Adrian Quist 1941 Not held 1942 Not held 1943 Not held 1944 Not held 1945 Not held 1946 J. Bromwich 1947 Dinny Pails 1948 Adrian Quist 1949 F. Sedgman 1950 F. Sedgman 1951 R. Savitt 1952 K. McGregor 1953 K. Rosewall 1954 Merv Rose 1955 K. Rosewall 1956 Lew Hoad 1957 A. Cooper 1958 A. Cooper 1959 Alex Olmedo 1960 Rod Laver 1961 Roy Emerson 1962 Rod Laver 1963 Roy Emerson 1964 Roy Emerson 1965 Roy Emerson 1966 Roy Emerson 1967 Roy Emerson 1968 Bill Bowrey 1969 Rod Laver 1970 Arthur Ashe 1971 K. Rosewall 1972 K. Rosewall 1973 J. Newcombe 1974 J. Connors 1975 J. Newcombe 1976 M. Edmonson 1977 R. Tanner* 1977 V. Gerulaitis* 1978 G. Villas 1979 G. Villas 1980 B. Teacher 1981 Johan Kriek 1982 Johan Kriek 1983 Mats Wilander 1984 Mats Wilander 1985 Stefan Edberg 1986 Not Held 1987 Stefan Edberg 1988 Mats Wilander 1989 Ivan Lendl 1990 Ivan Lendl 1991 Boris Becker 1992 Jim Courier 1993 Jim Courier 1994 Pete Sampras 1995 Andre Agassi 1996 Boris Becker

edytuj Starty i osiągnięcia Polaków