Arnaud Clément.html

 
ca de en es fr it nl no pl pt ru ro fi sv tr vo


 

Arnaud Clément
Państwo Francja Francja
Miejsce zamieszkania Genewa
Data urodzenia 17 grudnia 1977
Miejsce urodzenia Aix-en-Provence
Wzrost 172 cm
Waga 72 kg
Gra praworęczna
Status profesjonalny 1996
Zakończenie kariery aktywny
Trener Bruno Clement
Gra pojedyncza
Wygrane turnieje 4
Najwyżej w rankingu 10 (2 kwietnia 2001)
Australian Open F (2001)
Roland Garros 4R (2003)
Wimbledon QF (2008)
US Open QF (2000)
Gra podwójna
Wygrane turnieje 10
Najwyżej w rankingu 10 (22 października 2007)
Australian Open F (2008)
Wimbledon W (2007)

Arnaud Marcel Maurice Clément (ur. 17 grudnia 1977 w Aix-en-Provence), tenisista francuski, finalista wielkoszlemowego Australian Open 2001 w grze pojedynczej, klasyfikowany w czołowej dziesiątce rankingu światowego.

Występuje w gronie tenisistów zawodowych od 1996. W 1999 po raz pierwszy wystąpił w finale turnieju ATP Tour w Marsylii, przegrywając jednak decydujący mecz z rodakiem Fabrice Santoro; dotarł także do IV rundy (1/8 finału) w US Open. Rok później odniósł pierwsze zwycięstwo turniejowe (w finale w Lyonie pokonał Australijczyka Raftera) oraz był w ćwierćfinale US Open, odnosząc kilka znaczących zwycięstw (wyeliminował m.in. obrońcę tytułu Agassiego oraz Argentyńczyka Gaudio, przegrał z Hewittem). Największy sukces w karierze odniósł w styczniu 2001 - dotarł do finału Australian Open (pierwszy Francuz od czasu Jeana Borotry w 1928), pokonując po drodze m.in. Szwajcara Federera, Brytyjczyka Rusedskiego, Rosjanina Kafelnikowa i Francuza Grosjeana (obronił w półfinale z Grosjeanem piłkę meczową); w finale nie sprostał Agassiemu. Wynik uzyskany w Australian Open zapewnił mu wysokie miejsce w rankingu światowym - w styczniu 2001 był na pozycji wicelidera rankingu sezonu bieżącego Champions Race, a w klasyfikacji obejmującej wyniki z ostatnich 12 miesięcy - na pozycji nr 10.

W kolejnych latach nie odnosił już tak spektakularnych osiągnięć, ale był w 2003 w finałach turniejowych w 's-Hertogenbosch i Lyonie oraz wygrał turniej w Metzu (w finale z Chilijczykiem Gonzálezem), w 's-Hertogenbosch dotarł do finału również w 2002. Po nieudanym sezonie 2004 wypadł z czołowej setki rankingu światowego. Trzeci w karierze turniej wygrał w lutym 2006, w finale w Marsylii pokonując Chorwata Mario Ančicia.

Ma na koncie także osiągnięcia deblowe; w kwietniu 2002 24. rakieta rankingu deblistów, do lutego 2006 wygrał pięć turniejów w grze podwójnej, w tym jeden turniej cyklu ATP Masters Series w Indian Wells (2004). Pozostałe zwycięstwa deblowe to Casablanca 2000, Marsylia 2002, Metz i St. Petersburg 2004; ponadto był w finałach w Lyonie 2001, Adelajdzie 2004, w Mediolanie i Sydney 2005.

Od 2000 reprezentuje Francję w Pucharze Davisa. W 2001 był podstawowym singlistą zespołu narodowego i przyczynił się do końcowego sukcesu Francji, chociaż w meczu finałowym z Australią - na nawierzchni trawiastej - nie wystąpił. Miał także swój wkład w awans do finału Pucharu Davisa w 2002 (m.in. w meczu półfnałowym pokonał Amerykanina Roddicka) oraz półfinału w 2004. W 2004 reprezentował kraj także na igrzyskach olimpijskich w Atenach, ale bez większych sukcesów.

Niezbyt wysoki (172 cm), praworęczny (z oburęcznym bekhendem) Clément nie dysponuje szczególnie silnym serwisem ani potężnymi kończącymi uderzeniami z głebi kortu; grę opiera głównie na przygotowaniu kondycyjnym, dobrej pracy nóg i precyzji minięć. Należą do niego dwa rekordy związane z długością meczu tenisowego; w I rundzie French Open 2004 zmierzył się z rodakiem Santoro, ulegając mu ostatecznie 4-6, 3-6, 7-6, 6-3, 14-16. Mecz trwał 6 godzin i 33 minuty (co stanowi rekord pod względem długości meczu tenisowego), był rozgrywany przez dwa dni - walkę na korcie przerwał zmierzch; Clément nie wykorzystał dwóch piłek meczowych. Innym długim i zaciętym pojedynkiem z udziałem Francuza był mecz przeciwko Szwajcarowi Rossetowi w ramach rozgrywek Pucharu Davisa. Tenisiści zmierzyli się w meczu otwarcia spotkania ćwierćfinałowego Szwajcaria-Francja w Neuchâtel w kwietniu 2001; Clément wygrał mecz 6-3, 3-6, 7-6, 6-7, 15-13 po 5 godzinach i 46 minutach, Francja pokonała Szwajcarię ostatecznie 3:2, a jesienią sięgnęła po trofeum.

edytuj Linki zewnętrzne

All Right Reserved © 2007, Designed by Stylish Blog.