WikiPortallus: Łucznictwo.html

Łucznictwo - umiejętność i praktyka posługiwania się łukiem do celnego wystrzeliwania strzał. W sportowym łucznictwie nie można korzystać z celowników optycznych, można natomiast korzystać ze sprzętu optycznego po lub przed oddaniem strzału. Sprzęt ten nie może być jednak częścią łuku.

W łucznictwie sportowym kobiety strzelają z odległości 70 m, 60 m, 50 m, 30 m, a mężczyźni z 90 m, 70 m, 50 m, 30 m. Odległości jednak zależą jeszcze od kategorii wiekowej zawodnika.
Teren torów łuczniczych musi być równy, z wykoszoną trawą, ustawiony w kierunku północnym.
Tarcza łucznicza składa się z 10 pól w pięciu kolorach: żółtym (punkty 10 i 9), czerwonym (punkty 8 i 7), niebieskim (punkty 6 i 5), czarnym (punkty 4 i 3) oraz białym (punkty 2, 1 i 0). Różne warianty tarczy mogą mieć 120 lub 80 cm. Istnieje także tarcza używana na zawodach w sezonie zimowym (halowym) o średnicy 20 cm a jej pola są ograniczone do 6 punktów. Strzelają do niej wszystkie kategorie wiekowe nie wliczając w to dzieci na odległość 18 m. Rzadko używana tarcza o średnicy 40 cm jest używana podczas zawodów w otwartym terenie, przez starsze kategorie wiekowe na odległości 30 m.

edytuj Kategorie wiekowe w Polsce

edytuj Łucznictwo w Polsce

W Polsce istnieje wiele organizacjii związanych z łucznictwem, między innymi Polski Związek Łuczniczy z siedzibą w Warszawie.

Pierwsze Mistrzostwa Świata odbyły się w 1931 r. w Polsce we Lwowie, a pierwszymi mistrzami świata byli Polacy: Michał Sawicki i Janina Kurkowska-Spychajowa, która złote medale indywidualnie zdobywała łącznie siedem razy.

edytuj Linki zewnętrzne

Zobacz galerię na Wikimedia Commons:
Łucznictwo

Ponieważ treść tego artykułu ma formę zaledwie zalążkową, pomóż nam ją rozbudować, o ile dysponujesz odpowiednimi źródłami.

Prosimy, zapoznaj się najpierw z zasadami oraz zaleceniami edytowania Wikipedii.